Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11223 K.2023/4874

...

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2020/244 E., 2022/483 K. ... ...

SUÇ

Mala zarar verme HÜKÜMLER : Beraat ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

I- Sanıklar hakkında kurulan hükme yönelik ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde

Temyize konu 19.04.2013 tarihli eylem nedeniyle katılanlar ..., ..., ..., ...'ın köy içinde bulunan konutlarının ve katılan ...'ın ortak olduğu, katılanın kardeşi ...'ın adına ruhsatlı traktörünün yakılmak suretiyle zarar verildiği nazara alındığında mala zarar verme suçundan açılan davada, suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'ın davaya katılma hakkı bulunmadığından, hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmayan ...'ın temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında kurulan hükme yönelik katılan ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan ...'ın 27.10.2022 tarihli dilekçesinde sanıklar hakkında kurulan beraat kararına yönelik temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.07.2013 tarihli ve 2013/851 Esas No.lu iddianamesi ile sanıklar hakkında katılanın köy içinde bulunan evlerinin yakılması şeklindeki eylemleri nedeniyle mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/2-a, 43, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davasının açıldığı,

2.Kızıltepe 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2015 tarihli ve 2013/475 Esas, 2015/192 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararının verildiği,

3.Anılan kararın katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22.09.2020 tarihli ve 2020/9347 Esas, 2020/9155 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma sebebiyle bozulmasına karar verildiği,

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, Kızıltepe 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2020/244 Esas, 2022/483 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararının verildiği anlaşılmıştır

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'ın temyiz istemi sanıkların üzerine atılı suçu işlediği dosya kapsamından anlaşılmasına rağmen sanıklar hakkın da beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıklar hakkında 19.04.2013 tarihinde katılanlara ait altı adet evi yaktıkları iddiasıyla mala zarar verme suçundan cezalandırılmaları talebiyle dava açıldığı, sanıklar ve mağdurlar arasında kan davasına bağlı husumetin bulunduğu, sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri, bilgi sahibi olarak dinlenen M.N.T. ile A.T.'nin olaya ilişkin hiçbir şey hatırlamadıklarını belirtmeleri karşısında söz konusu evlere ve ekinlere zarar verenlerin sanıklar olduğuna dair katılanın soyut beyanı dışında bir delil bulunmadığı, somut olayda önceye dayalı husumet bulunduğundan katılanın beyanına itibar edilmeyerek sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verildiği,

2. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini beyan ettiği,

3. Aşamalarda bilgi sahibi olarak M.N.T. ile A.T.'nin beyanlarının alınarak dosya içinde mevcut olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Dairemizin 22.09.2020 tarihli ve 2020/9347 Esas, 2020/9155 Karar sayılı kararı doğrultusunda bilgi sahibi olarak M.N.T. ile A.T.'nin alınan ifadelerinde olaya ilişkin bir görgülerinin olmadığını beyan ettikleri, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkûmiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

...