Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11275 K.2025/22520

Her ne kadar Tebliğname'de sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden uygulama ve görüş belirtilmiş ise, İlk Derece Mahkemesinin 07.04.2021 tarihli ek kararı ile sanık ... müdafiinin, mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf isteminin reddine karar verildiği, ek kararın sanık müdafiine tebliğ edildiği ve ek kararın istinaf edilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi kararında da sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik herhangi bir karar verilmediği belirlenmekle;

ayrıca, UYAP'tan yapılan incelemede, Ticaret Bakanlığı - ... vekili Av. ...'ın 28.03.2022 tarihli dilekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı Bölge Adliye Mahkemesine hitaben istinaf isteminde bulunduğu ve dilekçede, sanık ... hakkında, iddianamede 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan dava açıldığı halde, mahkeme kararında anılan suçtan herhangi bir karar verilmediği belirtilerek istinaf isteminde bulunulduğu anlaşılmış ise de, İlk Derece Mahkemesinde yapılan 23.01.2020 tarihli 3. celse ara kararında,

diğer sanık ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan açılan kamu davasının tefrikine ve ayrı bir esasa kaydına karar verildiği, temyize konu dosyada ise sadece sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hükümler kurulduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I. Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,