Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11327 K.2023/5675

Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen İçişleri Bakanlığı’nın kovuşturma aşamasından haberdar edilmediği,

6. Ceza Dairesinin 29.11.2022 tarihli gönderme kararı akabinde gerekçeli karar tebliği sonrası, temyiz talebini içeren dilekçeyi göndererek katılma iradesini ortaya koyması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi gereğince suçtan zarar gören olarak İçişleri Bakanlığı’nın davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede, 05.06.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair yargılamanın duruşmalarından haberdar edilmeyen,

suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı’na hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının tebliğ edilmemesi nedeniyle mahkemece yapılan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştirilmesinin usulüne uygun olmadığı, bu sebeple hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve bu nedenle denetim süresinin de başlamadığı gözetilerek,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.07.2021 tarihli 2018/4-186 Esas, 2021/342 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, zamanaşımı süresinin sanığın sorgusunun yapıldığı 27.09.2012 tarihinden itibaren işlemeye devam edeceği ve yok hükmündeki 08.02.2016 tarihli mahkumiyet hükmünün zamanaşımı süresini kesmeyeceği belirlenmiştir.

Sanığın suça konu ekip otosuna tekme atarak zarar vermesi şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının 27.09.2012 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur. Erzurum

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2016 tarihli ve 2016/16 Esas, 2016/96 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname'ye aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 2.Şikayetçiler ..., ..., ..., ...'a yönelik hakaret suçundan kurulan hükme dair sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/32 iddianame numaralı 03.01.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın, ... Mahallesi

92. Sokak üzerinde devriye görevini ifa eden şikâyetçi polis memurları ..., ..., ..., ...'a "anasını sinkaf ettiğimin polisleri, orospu çocukları, şimdiye kadar neredeydiniz" diyerek alenen hakaret ettiğinden bahisle hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 125/3-a, 125/4, 43/2, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı tespit edilmiştir. 2.Erzurum

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2014 tarihli ve 2013/82 Esas, 2014/321 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında şikâyetçi ..., ..., ..., ...'a yönelik hakaret eyleminden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 13.06.2014 tarihinde kesinleştiği, karar kesinleştikten sonra sanığın kasten yaralama suçunu işleyip bu suçtan mahkum olması ve hükmün ihbarı üzerine, Erzurum

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2016 tarihli ve 2016/16 Esas, 2016/96 Karar sayılı kararıyla önceki hükmün aynen açıklanarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 125/3-a, 125/4, 43/2 yollamasıyla 43/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın suçu işlediğine dair delil bulunmaksızın hakaret suçundan mahkum olduğuna, atılı hakaret suçundan beraat etmesi gerektiğine, aleniyet unsuru gerçekleşmediği halde 5237 sayılı Kanun'un 125/4 maddesinden artırım yapıldığına" yönelik olduğu tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A) Dosya kapsamına göre; sanığın, ... Mahallesi 92. Sokak üzerinde devriye görevini ifa eden şikâyetçi polis memurları ..., ..., ..., ...'a "anasını sinkaf ettiğimin polisleri, orospu çocukları, şimdiye kadar neredeydiniz" diyerek alenen hakaret ettiği, bu şekilde atılı suçun işlendiğinin ... olduğu, Yerel Mahkemece sanığın, kamu görevini ifa eden adı geçen şikâyetçilere görevinden dolayı alenen hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B) Sanığın ikrara yönelik savunması, şikayetçilerin ifadeleri ve olaya ilişkin 11.09.2011 tarihinde düzenlenen tutanak dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 11.09.2011 yerine 01.09.2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; eylemin sokakta işlendiği anlaşılmakla, kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 125/4 maddesinden artırım yapılmasında isabetsizlik bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin anılan tüm delillerle saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları da reddedilmekle, kurulan hükümde hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum