Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11397 K.2025/14347

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suça konu olayda, her bir şikayetçiye elbisesinden para çalınması nedeniyle tek bir fiilden bahsetmenin mümkün olmadığına, sanığın her bir şikayetçiye karşı eylemi nedeniyle ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesine; sanık müdafiinin temyiz isteminin, atılı suç halı sahanın soyunma kabininde gerçekleştiğinden bina veya eklentisinde muhafaza altına alınmış eşyadan söz edilemeyeceğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Olay tarihinde sanığın, katılan ve şikâyetçilerin halı saha soyunma odasında açıkta yan yana bulunan pantolonlarının ceplerinden paralarını alması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın, ceplerinden para çaldığı pantolonların farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında üç ayrı hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,