Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11431 K.2023/2875

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesinin gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.08.2010 tarihli ve 2010/14220 Esas Nolu iddianamesi ile sanık hakkında olay günü, katılanın evine balkon demirlerinden tırmanarak girmesi şeklindeki eylemi nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1-4 ve 53/1 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2011 tarihli ve 2010/630 Esas, 2011/525 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 35 ve 62.maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 14.12.2011 tarihinde kesinleşmiş olup, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanarak ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/768 Esas, 2016/48 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Yukarıda anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/11243 Esas, 2022/5701 Karar sayılı kararı ile özetle; uzlaştırma hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/444 Esas, 2022/902 Karar sayılı kararı ile sanığın , 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; beraat kararı verilmesi gerektiğine , lehe hükümlerin uygulanmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın olay günü saat 03.30'da balkona çıktığında, önceden tanıdığı sanığı balkon demirlerine tırmanırken gördüğü, sanığı iterek yere düşürdüğü, bu şekilde sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanık, üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiş, katılanın soruşturma ve kovuşturma aşamalarında ifadesinin alındığı tespit edilmiştir. Katılanın ve tanık H.K.'nin iddiayı doğrulayan beyanları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının kesinleştiği 14.12.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 05.10.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Olay ve olgular başlığı altında 2 numaralı paragrafta belirtilen katılan ve tanık beyanları dikkate alındığında; sanığın katılana ait eve balkon demirlerinden tırmanırken, katılanın görmesi ve sanığa vurması üzerine eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, bu suretle, eylemin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz isteği bu sebeple reddedilmiş; sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi gereği takdirî indirim sebebi uygulandığı,

aynı Kanun'un 50 ve 51. maddeleri gereği seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme kurumlarının uygulanması yönünden sanığın, hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin herhangi bir talebi bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanması bakımından ise yeterli ve kanuni gerekçe gösterildiği anlaşıldığından, mahkemece kurulan hükümde bu yönleriyle de herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamış; sanığın lehe hükümlerin uygulanmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine ilişkin temyiz isteği bu sebeplerle reddedilmiş;

yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR