Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11467 K.2025/16462

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Katılan ...'a karşı işlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Şikâyetçiler ... ve ...'a karşı işlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikâyetçiler ... ve ...'ın uzlaştırma evraklarını imzalamadıkları anlaşılmış ise de uzlaştıma görevlisince tanzim edilen 27.09.2021 tarihli Uzlaştırma Görüşmeleri İzahatında, şikâyetçi ...'ın, herhangi bir talebi olmaksızın uzlaşmayı kabul ettiğini bildirerek teklif formunu imzaladığı, şikâyetçi ...'nın da telefonda uzlaşmak istediğini bildirdiği, sanık vasisinin de şikâyetçilerle uzlaşmak istediğinin anlaşılması karşısında, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında düşme kararı yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararları verilmesi,