Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11482 K.2025/15129

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtaydan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında;

sanıklar ... ve ...'in yokluğunda verilen 26.10.2022 tarihli kararda temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar ... ve ... müdafinin 05.12.2022 tarihli temyiz isteminin de süresinde olduğu kabul edilerek yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanıkların, şikâyetçiye ait eve belirlenemeyen saatte girip, içeriden para ve ziynet eşyası çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1 ve 119/1-c. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 23.07.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,