Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11489 K.2024/21482

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1 ve 145 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması sırasında 11 ay 7 gün hapis cezası yerine 1 yıl 4 ay 26 gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafîin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1 ve 145 maddelerine göre tayin edilen 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 35. maddesi ile 1/2 oranında indirim yapılırken hükmolunan hapis cezasının “11 ay 7 gün hapis ”olarak belirlenmesi suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.