Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11556 K.2024/17180

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık hakkında, Tıp Fakültesi öğrencisi olan mağdurlara yönelik derslikte bulanan çantalarından muhtelif miktarlarda para çalınması şeklindeki olayla ilgili olarak ayrı ayrı iddianamelerle kamu davası açılıp yargılamaların yapıldığı ve neticeten sanık hakkında, mağdur ...

Akday'a yönelik ...i sebebiyle Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/168 Esas, 2016/208 Karar sayılı kararla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 168/1 ve 62. maddelerine göre uygulama yapılarak 10 ay hapis cezası, mağdur ... ...'e yönelik ...i sebebiyle Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/177 Esas, 2016/212 Karar sayılı kararla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 168/1 ve 62. maddelerine göre uygulama yapılarak 10 ay hapis cezası, mağdur ...'a yönelik ...i sebebiyle Mersin (Kapatılan) 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/177 Esas, 2016/468 Karar sayılı kararla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h,

168/1 maddelerine göre uygulama yapılarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ve tüm mağdurlara yönelik olarak açılmış olan davada da Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/286 Esas, 2016/341 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-h, 168/1. maddelerine göre uygulama yapılarak 2 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verildiği,

söz konusu hükümlerin sanık tarafından ayrı ayrı temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 14.06.2021 (aynı) tarihli, yukarıda belirtilen sıraya göre 2020/8662 Esas, 2021/11306 Karar, 2021/730 Esas, 2021/11307 Karar, 2021/18845 Esas, 2021/11305 Karar ve 2021/5151 Esas, 2021/11304 Karar sayılı ilâmları ile ...in 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h suçuna uyduğu ve tüm dosyaların birleştirilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi gereği zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçeleriyle bozulmalarına karar verildiği,

bozma sonrasında bahsi geçen dosyaların yeni esaslara kaydedilerek Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/168 Esas sayılı dosyasının bozmadan almış olduğu 2021/478 Esas sayılı dosyasında birleştirildikleri, mahkemece yapılan yargılama neticesinde bozma ilâmı doğrultusunda hüküm kurmak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 43/2 delaletiyle 43/1 ve 168/1. maddelerine göre uygulama yapılarak neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

sanık hakkında bozma öncesinde her bir mağdura yönelik farklı dosyalardan kurulan ceza miktarları toplamı ile bozma sonrasında tüm mağdurlara yönelik ... sebebiyle kurulan hükümdeki ceza miktarları nazara alındığında, bozma sonrasındaki ilâm ile verilen cezanın sanık lehine olduğu anlaşıldığından, Tebliğname'deki, ceza miktarı bakımından sanığın ayrıca kazanılmış hakkının gözetilmesi gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma öncesindeki 31.03.2016 tarihli mahkeme kararında sanık hakkında adli sicil kaydında yer alan Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/215 Esas ve 2011/132 Karar sayılı nitelikli hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 aylık hapis cezasını içeren 09.09.2011 kesinleşme tarihli mahkûmiyetin tekerrüre esas alındığı,

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 14.06.2021 tarihli bozma ilâmında da bahsedilip aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmadığı anlaşılan, tekerrüre alınması gereken Mersin 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/477 Esas 2013/158 Karar sayılı dosyasında, kasten basit yaralama suçundan 5 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilen sanığın 2. defa mükerrir olduğu, Mahkemece.

"Mersin 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/477 esas 2013/158 karar sayılı dosyasından kasten basit yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilen 5 ay hapis cezası ilamı ile 2. defa mükerrir ise de. Ancak Mersin 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 20.04.2016 tarihli 2016/286 esas 2016/3541 karar (Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2016 tarihli 2016/286 Esas 2016/341 karar sayılı dosyası olduğu tespit edildi) sayılı ilâmı yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olup,

sanığın tekerrür hükümlerinin uygulanması itibarıyla kazanılmış hakkı bulunduğundan 5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesi gereğince sanığın bu kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle Mersin 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/477 esas 2013/158 karar sayılı kasten basit yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilen 5 ay hapis cezası ilâmı ile mükerrir olduğundan cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin (6 ve 7) fıkraları uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

cezasının infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," şeklinde infazda karışıklığa sebebiyet verebilecek mahiyette hüküm kurulmuş ise de sanık hakkında birinci kez tekerrürlük durumu ve koşullu salıverme süresi yönünden kazanılmış hakkının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamış,

kazanılmış hakkı korunurken uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son yerine 5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesi olarak yazılması ve hüküm fıkrasının "A" başlığı altında mükerrer açıldığının tespit edilmesi sebebiyle reddine karar verilen Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/529 esas sayılı dosyası yerine, hükmün kurulduğu, Mahkemenin 2021/478 esas sayılı dosya numarasının yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Önceki hükmün sanık tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından "Yargılama nedeniyle yapılan posta gideri 170,15 TL,