Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1156 K.2023/2309

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.04.2012 tarihli ve 2012/5495 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2012 tarihli ve 2012/496 Esas, 2012/559 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca 7 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 24.05.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/376 Esas, 2016/477 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca 7 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

4. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/376 Esas, 2016/477 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2021/7335 Esas, 2022/10784 Karar sayılı kararı ile sanığın hüküm tarihinde ceza evinde olduğu ve duruşmalardan bağışık tutulmasına dair bir karar da verilmeksizin yokluğunda karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5.... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2022 tarihli ve 2022/587 Esas, 2022/682 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca 7 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, verilen kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, lehine çıkan yasalardan yararlandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.07.04.2012 günü gece saat 02.00 civarında bir inşaat alanından hırsızlık yapıldığı ihbarı üzerine, olay yerine intikal eden kolluk görevlilerinin, ihbarın geldiği sokağın köşesinde şüpheli bir aracı durdurdukları, araç içerisinde 27 paket parke olduğunu tespit ettikleri ve sanık ...'i, temyiz dışı sanıklar ... ve ... ile birlikte yakaladıkları, yakalanan şahısların, yaklaşık bir saat önce aynı yerden 19 paket parke çaldıklarını ikrar ettikleri ve sakladıkları yeri kolluk görevlilerine gösterdikleri anlaşılmıştır. Olay yerinde yapılan incelemede inşaat alanın etrafının yaklaşık 1,5 metrelik duvarla çevrili olduğu ve bahçe giriş kapısının kilitli olduğu tespit edilmiştir.

2.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR