Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11572 K.2025/12352

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece, bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca tayin olunan temel cezalar üzerinden aynı Kanun'un 143/1.maddesi uyarınca artırım yapılmış ise de, suç tarihindeki işyeri kamera kayıtlarına ulaşılamaması, şikâyetçinin bozma sonrası mahkemede suça konu eyleme ilişkin olarak alınan ifadesinde:"... kameraları ben kontrol etmedim, bana kontrol eden kişi gece vakti hırsızlık olduğunu söyledi..." şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında;

yalnızca şikâyetçinin bu beyanı esas alınarak suçun gece vakti işlendiğinin kabul edilemeyeceği, suçun gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve gece vakti işlendiğine dair deliller denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan,sanıklar hakkında fazla cezalar tayin edilmesi,