Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11598 K.2025/2927

Sanık hakkında bozmaya uyularak kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında daha önce kurulan 21.06.2016 tarihli hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28.09.2022 tarihli ilâmı ile bozulduğu, bu haliyle kazanılmış hak teşkil eden 21.06.2016 tarihli hükümde sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uygulanmadığı hâlde, 19.01.2023 tarihli hükümde, CMUK'nın 326/son maddesindeki kazanılmış hak gözetilmeden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,