Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11602 K.2024/6085

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk hakkında Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2012 tarihli ve 2011/166 Esas, 2012/290 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

kararın kesinleştiği 26.07.2012 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi içerisinde 26.05.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunan Karaman 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.09.2015 tarih ve 2014/522 Esas, 2015/595 Karar sayılı mahkûmiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-e, 31/3. maddelerinde yazılı kasten yaralama suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası suça sürüklenen çocuklar hakkında üst sınırı 3 yılı geçmeyen hapis ve adlî para cezasını gerektiren suçların uzlaşma kapsamına alındığının anlaşıldığı,

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15.03.2021 tarihli ve 2021/7429 Esas, 2021/4787 Karar sayılı ilâmı ile ihbarda bulunulan bu suç nedeniyle uzlaştırma işlemleri yapılması gerektiğinden bahisle bozma kararı verildiği, Mahkemece bu suç nedeniyle uzlatırma işlemlerinin yapılıp yapılmadığı yönündeki müzekkereye Karaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2021 tarihli cevabında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun uzlaşma kapsamında kalmadığından uzlaştırma işlemlerinin yapılmadığı yönünde cevap verildiği,

ancak suça sürüklenen çocuğun UYAP'tan alınan güncel adlî sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde 01.01.2013 tarihinde işlediği ve uzlaşma kapsamında olmayan TCK’nın142/1-e, 143. maddelerinde tanımlanan suçtan dolayı Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2014 tarihinde verilen ve 23.11.2017 tarihinde kesinleşen 2013/79 Esas, 2014/97 Karar sayılı ilâmı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede.

Suça sürüklenen çocuğun, şikâyetçinin sokak üzerine direksiyon kilidi ile kilitlemek suretiyle park ettiği motosikletini gece vakti çalması biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 141/1, 143. maddeleri ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.