Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11605 K.2023/2083

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.10.2022 tarihli ve 2022/5609 Soruşturma numaralı iddianame ile; "sanığın mağdurların ikâmetine ait anahtar ile hırsızlık maksadıyla girip içeride bulunan 3000 TL para ve cep telefonunu hırsızlamak suretiyle üzerine atılı suçları işlediği" iddiasıyla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d-h, 143, 116/4, 53/1, 58 ve 63/1. maddeleri gereğince hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2022 tarihli ve 2022/821 Esas, 2022/1201 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h, 143/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri gereğince 6 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1-4, 62/1, 53 ve 58. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/4064 Esas, 2023/271 Karar sayılı kararı ile, konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, hırsızlık suçu bakımından ise, ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istekleri; "sanık hakkında atılı suçun sübut bulmayıp, beraat kararı verilmesi gerektiğine" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdurların 18.09.2022 günü gece vakti sayılan saat 22.00 sıralarında ikâmetlerine geldiklerinde apartman boşluğunda elinde beze sarılı televizyon bulunan kadın bir şahsı gördükleri, mağdur ...'in saat 20.00 sıralarında ayrıldıkları ikâmette televizyonlarını görmemesi üzerine, eşi olan diğer mağdur ...'ye kadını yakalaması için seslendiği;

ancak kadının televizyonu bırakarak olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, mağdurların evde yaptıkları kontrolde, mağdur ...'ye ait içerisinde 3.000,00 TL para bulunan cüzdanın ve mağdur ...'e ait ... marka cep telefonunun olmadığını tespit ettikleri, olay yeri inceleme ekiplerince yapılan inceleme neticesinde tanzim edilen raporda, daire giriş kapısının çelik olduğunun, daire giriş kapısında ve daire pencerelerinde herhangi bir zorlama izlerinin bulunmadığının, dairenin tüm odalarının karıştırılmış vaziyette olduğunun tespit edildiği,

olayı gerçekleştiren şahsı yakalamaya yönelik yapılan araştırmalar esnasında, mağdurlar ile belirtilen adreste ikamet eden oğulları olan M.K'nın alınan ifadesinde, anne ve babasının tarifleri doğrultusunda şahsın sanık ... olduğunu anladığını, olaydan bir hafta kadar önce evde ... ile beraber oturduklarını, evinin anahtarını yakın zamanda kaybettiğini, ...'in bu anahtarı almış olabileceğini beyan etmesi üzerine sanığın 21.09.2022 tarihinde başka bir suçtan gözaltında bulunduğu esnada yakalamasının yapıldığı ve mağdurlar ... ve ...'ye canlı teşhis işlemi yaptırıldığı,

mağdurların olay günü apartman boşluğunda elinde bulunan televizyonu bırakıp kaçan şahsın sanık ... olduğunu tam ve kesin olarak teşhis ettikleri anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlama konusunda mağdurların oğlu olan ...'yı tanıdığını, en son olaydan iki üç gün önce bahse konu eve gittiğini, evden anahtar almadığını, yapılan teşhis işlemini kabul etmediğini beyanla inkâr içeren savunmada bulunmuştur. 3. Mağdurlar soruşturma aşamasındaki teşhislerini teyit eder mahiyette olarak, sanığı duruşma sırasında da canlı olarak teşhis etmişlerdir. 4. Tanık M.K'nın kovuşturma aşamasındaki beyanında, bahse konu olaydan bir gün öncesinde sanık ... ile birlikte çarşıda gezinirken anahtarı cebinden düşürdüğünü, sanığın orada anahtarı almış olabileceğini, kolluktaki beyanının aksine sanık ile evde görüşmediğini belirtmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Hukukî Süreç bölümünde bahsedildiği üzere, hırsızlık suçunda suç vasfının 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h olarak belirtilmesi dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Hırsızlık Suçu Yönünden

Sanık ve müdafii sanığın üzerine atılı suçun sübut bulmadığını belirtmiş iseler de; mağdurların aşamalarda, ikâmetlerine geldiklerinde elinde beze sarılı televizyon olduğunu gördükleri şahsın sanık olduğunu beyan etmeleri, tanık M.K'nın beyanı, sanığın aşamalardaki çelişkili savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin atılı suçun sübut bulmayıp beraat kararı verilmesine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/4064 Esas, 2023/271 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,