Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11621 K.2023/1912

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2021 tarihli ve 2021/17588 Esas numaralı iddianamesi ile; sanığın hastane binası içerisinde iken konuşma yapmak üzere katılandan aldığı cep telefonunu alıp olay yerinden ayrılmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h.2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2021 tarihli ve 2021/136 Esas, 2021/785 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanığın hükmen tutuklanmasına karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2022/161 Esas, 2022/139 Karar sayılı kararı ile sanığın cezaî ehliyetinin araştırılması gerektiğinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e. maddesi uyarınca hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda; İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/78 Esas, 2022/454 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanığın hükmen tutuklanmasına karar verilmiş ve bu hükmün de istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/3783 Esas, 2022/3768 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz dilekçesinde; gerekçesiz hüküm kurulduğunu, suçun hatalı nitelendirildiğini, Adli Tıp Kurumundan alınan raporun yeterli olmadığını, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının ve değer azlığı hükümlerinin değerlendirilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. İlk derece mahkemesince; sanığın olay günü gündüz vakti ... ... Hastanesinde katılan ile buluştuğu, konuşma yapacağını söyleyerek katılandan cep telefonunu aldığı, bir süre konuşarak dolaştıktan sonra suça konu telefon ile olay yerinden uzaklaştığı kabulüyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. Katılan aşamalarda; olay günü iş görüşmesi yapmak üzere hastane içerisinde buluştuğu sanığın kendisinden cep telefonunu konuşmak için istediğini, ancak bir anda telefon ile olay yerinden uzaklaştığını, telefonunu teslim alamadığını ve 3.500,00 TL zarara uğraması nedeniyle şikâyetçi olduğunu beyan etmiş; sanık kovuşturma aşamasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. 20.10.2020 tarihli görüntü izleme ve şahıs tespit tutanağı ve 16.06.2021 tarihli bilirkişi raporu dosya içerisindedir.

4. Prof. Dr. ... Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 06.07.2022 tarihli raporu ve Adli Tıp 4. İhtisas Kurulu'nun 29.07.2022 tarihli raporları ile sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğu belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemece gösterilen gerekçelere göre sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza belirlenmesinde ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, dosya içerisindeki raporların sanığın cezaî ehliyeti hususunda yeterli görüş içerdiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR