Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11703 K.2023/2063

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, ancak sanığın temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verilmediği, 298/1. maddesi gereği sanık müdafiinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

sanığın ise temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmaması nedeniyle temyiz isteminin reddi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 24.10.2022 tarihli ve 2022/57986 Esas numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 151/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 60. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2022 tarihli ve 2022/660 Esas, 2022/673 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 142/2-h, 58, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; mala zarar verme suçundan 151/1, 58, 53. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/3134 Esas, 2023/51 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; eylemin Musa isimli bir şahıs tarafından gerçekleştirildiği ve sanığın olaylara hiç karışmadığı, sanığın suçu işlediğine dair somut bir delil olmaması sebebi ile beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

01.09.2022 günü saat 17:30 civarında, yol üstüne park hâlindeki bir aracın camının kırık olduğu ihbarı üzerine olay yerine intikal eden kolluk görevlileri, cadde üzerinde park hâlinde bulunan aracın sağ arka camının kırık olduğunu ve araç teybinin çalındığını tespit ettikleri, araç sahibi olan katılana haber verilmesi üzerine, katılanın aracında yaptığı kontrolde sadece teybin yerinde olmadığını beyan ettiği, olaydan yaklaşık bir hafta sonra aynı bölgede devriye görevindeki polislerin, şüpheli bir şahsın park halindeki araçları gözetlediğini görmeleri üzerine müdahale ederek,

sanığı yakaladıkları ve sanığın kolluk aşamasındaki ifadesinde, açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği Musa isimli arkadaşının aracın camını taş ile kırarak teybi aldığı ve kendisinin de gözcülük yaptığını ikrar ettiği, bu ifadesini sulh ceza mahkemesinde, müdafii huzurundaki sorgusunda da tekrar ettiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen karara yönelik, 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 09.02.2023 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık İlk Derece Mahkemesindeki savunmasında suçlamaları kabul etmemiş ve temyiz dilekçesinde de olaya karışmadığını ifade etmişse de; kolluk ifadesinde olayın meydana geliş şekli ile uyumluluk gösteren ayrıntılı ifadeleri ve sulh ceza mahkemesindeki müdafii huzurunda sorgusunda suçlamaları kabul etmesi nedeniyle hükümde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden,

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden,

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/3134 Esas, 2023/51 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,