Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11718 K.2023/3854

Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2013/81 Esas, 2015/961 Karar sayılı kararı ile temyiz dışı sanık... hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, temyiz dışı sanık...'ın kararı temyiz etmesine rağmen Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 30.06.2022 tarihli ve 2021/14231 Esas, 2022/10355 Karar sayılı kararı ile temyiz dışı sanık... bakımından temyiz talebinin süreden reddine karar verildiği, sanıklar ... ve ... bakımından bozma kararı verilmesine rağmen temyiz dışı sanık... bakımından sirayet kararı verilmediği, bozma sonrası sanıklar ... ve ... hakkında beraat kararı verilmesine rağmen mahkemece temyiz dışı sanık... hakkında mahkemece resen hüküm kurulabilecek olmasına rağmen temyiz dışı sanık... hakkında hüküm kurulmadığı anlaşılmakla;

temyiz dışı sanık... bakımından Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği tespit edilerek yapılan incelemede.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2013 tarihli ve 2013/33 Esas nolu iddianamesi ile sanıklar hakkında katılanın bakkal dükkanının camlarını kırmak suretiyle içeriden muhtelif miktarda sigara ve 250,00 TL madeni para çalmaları eylemi nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 116/2, 151, 58 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Elbistan

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2013/81 Esas, 2015/961 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına; mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... bakımından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Kararın sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 30.06.2022 tarihli ve 2021/14231 Esas, 2022/10355 Karar sayılı kararı ile sanıklara atılı suçlar ile ilgili teknik takip ve iletişimin tespiti kayıtlarının, suç tarihinde atılı suçların 5271 sayılı Kanunu'nun 135/8. maddesinde sayılan katalog suçlar kapsamında bulunmaması nedeniyle aynı Kanun'un 138/2. maddesi gereğince tek başına bu suçların delili olarak kullanılamayacağı gibi, telefon dinleme tutanaklarındaki soyut ibareler de sanıkların atılı suçları işledikleri kanaatine ulaşmaya yeterli olmadığından;

sanıkların mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delillerin neler olduğu tartışılıp denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde gösterilmeden yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi, nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4.Bozma ilamına uyan Elbistan

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/532 Esas, 2022/742 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz talebi, kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ...'nin Sanayi Bakkal isimli iş yerini 04.08.2011 günü saat 19.30 civarı kapatıp ayrıldığı, 05.08.2011 günü sabah saat 07.30'da işyerinin yan tarafındaki esnaf arkadaşlarının telefonla kendisine ulaşarak işyerinin camlarının kırık olduğunu ve dükkana hırsız girmiş olabileceğini haber vermeleri üzerine müştekinin işyerine giderek yaptığı kontrolde, dükkan camlarının kırık olduğunu, yaklaşık 250,00 TL civarında madeni para ile raflarda ve yerde bulunan tam olarak sayısını hatırlamadığı ancak maddi değeri 6.000,00 ile 8.000,00 TL arasında değişen muhtelif marka sigaranın yerinde olmadığını,

ayrıca içerisinde sigara paketleri ve evrak bulunan çelik kasanın da bulunduğu yerden dışarıya çıkartılarak zarar verildiği, sanıklara atılı suçlar ile ilgili teknik takip ve iletişimin tespiti kayıtlarının, suç tarihinde atılı suçların 5271 sayılı Kanun'un 135/8. maddesinde sayılan katalog suçlar kapsamında bulunmaması nedeniyle aynı Kanun'un 138/2. maddesi gereğince tek başına bu suçların delili olarak kullanılamayacağı gibi, telefon dinleme tutanaklarındaki soyut ibareler de sanıkların atılı suçları işledikleri kanaatine ulaşmaya yeterli olmadığı,

iddianamede belirtilen başka bir soruşturma kapsamında tespit edildiği bildirilen tape kayıtlarının İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 2011/107392 soruşturma sayılı dosyası kapsamında elde edildiği ancak söz konusu soruşturma dosyasında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan takipsizlik kararı verildiği, bu kararın 20.06.2021 tarihinde kesinleştiği, bu kapsamda usulüne uygun teknik takip işlemi kapsamında elde edilmiş tesadüfi delil olarak da kabulünün mümkün olmadığı,

sanıkların mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delillerin bulunmadığı anlaşılmakla atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi gerektiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu anlaşıldığından, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elbistan