Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11800 K.2023/7976

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2023 tarihli ve KYB-2023/11737 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında "borcundan dolayı sökülmüş sayaç kablo uçlarını direk bağlamak suretiyle" ... elektrik kullanıldığı gerekçesi ile 04/09/2013 ve 15/07/2013 tarihli tutanakların düzenlendiği, karşılıksız yararlanma suçu bakımından ... bir etkin pişmanlık düzenlemesi olan 5237 sayılı Kanun'un 168/5. maddesi gereğince ve kanun koyucunun amacı doğrultusunda katılan kurumun uğradığı zararı, suç tutanakları ile belirlenmiş veya belirlenecek olan vergili ve cezasız tutarı ödemesi halinde hakkında kamu davası açılamayacağı hususu, ödeme süresi ve yeri soruşturma merciince sanığa bildirilmeden,

bildirime ilişkin belge denetime esas şekilde dosyaya konmadan, sanığa dava açılmasını engelleme imkânı tanınmadan kamu davası açılması karşısında; bunun iddianamenin iadesi sebebi olduğu gözetilmeden kabul edilip yapılan yargılamada, katılan kurumun normal tarifeye göre vergili ve cezasız ... zararının ne olduğunun bilirkişiye hesaplattırılarak, sanığın ödemesi halinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi,

zarar karşılanmıyor ise sanığa ... elektrik kullanım bedelini hükümden önce ödemesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 168/5. maddesi uyarınca etkin pişmanlıktan yararlanabileceği hususu hatırlatılıp, talep etmesi halinde zararı gidermesi için kendisine süre verilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Yoklukta verilen kararın duruşmada beyan edilen adrese 08.02.2016 tarihinde sanığa bizzat tebliğ edildiğinin belirtildiği ancak sanığın 14.03.2022 tarihli dilekçesiyle tebligat evrakındaki imzanın kendisine ait olmadığını, tebliğ tarihinde o adreste oturmadığını, hükmün kesinleşmesinin iptalini isteyerek eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Kanun'un 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre, Mahkemenin 01.04.2022 tarihli ek kararıyla talebin reddine ilişkin kararın da yok hükmünde olması nedeniyle hükmün kesinleşmediği anlaşılmıştır.

3. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün temyiz yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR