Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11827 K.2023/2079

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 08.11.2018 tarihli ve 2016/7563 Esas, 2018/13023 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.03.2023 tarihli ve KD-2023/15195 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin ikinci cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanığın tekerrüre esas alınan Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12.03.2010 tarihli ve 2010/67 Esas, 2010/114 Karar sayılı ilamında mala zarar verme suçundan aldığı 3 ay 10 gün hapis cezasının 14.03.2010 tarihinde infaz edildiği, sanığın infaz tarihinden itibaren üç yıl geçtikten sonra temyiz incelemesine konu suçu 15.04.2013 tarihinde işlediği, bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı, bu itibarla sanık hakkında hüküm fıkralarından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak hükümlerin düzeltilerek onanmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

İtiraza konu edildiği üzere, sanığın adli sicil kaydında yer alan Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12.03.2010 tarihli ve 2010/67 Esas, 2010/114 Karar sayılı ilamının, 14.03.2010 olan infaz tarihinden itibaren, temyize konu suçun işlendiği 15.04.2013 tarihine kadar 3 yıllık sürenin geçmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/2-b maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı doğru olmakla birlikte.

Dairemizce esasen aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş olan hapis cezasının sehven aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu ve bu suçun da uzlaşma kapsamına alındığı belirtilerek, itiraza konu tekerrür uygulamasının yapıldığı anlaşılmakla; sanık hakkında hem Mahkemece yapılan uygulamanın isabetli olması hem de kararımızda değinilen ilâm yönünden tekerrür koşullarının oluşmaması sebebiyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kısmen yerinde olduğu;

zira sanık hakkında Mahkemece uygulama konusu yapılan ilâm bakımından tekerrür hükümlerinin oluştuğu, hüküm fıkralarından tekerrür hükümlerinin çıkarılması koşullarının oluşmadığı. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2011 tarihli ve 6/94-133 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Dairemizin 08.11.2018 olan düzeltilerek onama karar tarihi ile 24.04.2023 olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edildiği tarih arasında zamanaşımının durduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/2. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 08.11.2018 tarihli ve 2016/7563 Esas, 2018/13023 Karar sayılı sanık ... yönünden verilen düzeltilerek onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2014 tarihli ve 2013/339 Esas, 2014/288 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

"Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2012 tarihli ve 2010/220 Esas, 2012/702 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe itiraz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,

5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.03.2010 tarihli ve 2010/67 Esas, 2010/114 Karar sayılı ilâmına konu 3 ay 10 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine" karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin Tebliğname'den farklı gerekçeyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,