Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11933 K.2024/21549

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin; kurum zararının usulune uygun olarak sanığa tebliğ edilmesine rağmen sanığın ödeme yapmadığı, sanık suçu işlediğinden kovuşturma aşamasında ceza miktarını ödediği, bu sebeple yasal sürelere uyulmadan ödeme yapıldığından sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık adına düzenlenen 31.08.2016 tarihli kaçak elektrik tespit tutanaklarında sayaç bilgilerinin yer aldığı, kuruma ait sayacın ve bağlantılarının takılı olduğu, ilgilinin abonelik işlemlerini yaptırmadığının belirtilmesi ve kurum zararının da usule uygun tebliğ ve ihtar işlemi olmamasına rağmen sanık tarafından ödendiğinin anlaşılması karşısında, istinaf mahkemesince verilen hükümde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, aynı sebeple tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.