Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/12007 K.2024/10684

Yerel Mahkemece verilen kararın, şikâyetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 61A/1. maddesinde düzenlenen suçun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete tâbi olup, şikâyetçi şirketin yetkilileri tarafından ... irtibat bürosu yetkilisi ...’e verilen asıl vekâletnamelerde "Bir gümrük davasını ya da diğer davaları takip etme anlaşması vaka bazında mektup, telefaks veya e-posta iletişimi ile yapılacaktır." şeklindeki kısıtlamalar bulunmasına ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan tebligata rağmen,

şikâyetçi vekilinin sanık hakkında şikâyet hakkının kullanılması amacıyla ve şikâyet tarihini kapsar şekilde marka hakkı sahibi firmanın yetkilileri tarafından kendilerine verilmiş izin içeren mektup, telefaks veya elektronik posta iletisi aslını veya tercümesinin onaylı örneklerini dosyaya ibraz edemediği anlaşıldığından,

Şikâyetçi şirketin sanıklar hakkında hukuken geçerli bir şikâyetinin, dolayısıyla; davaya katılma ve sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,