Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11959 K.2025/21153

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Katılan vekilinin temyizinin kapsamının yalnızca hırsızlık suçuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz talebinin, sanığın atılı hırsızlık suçunu işlediğinin dosya kapsamıyla sabit olduğu, sanığın dosya kapsamındaki bütün beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, dinlenilen bazı tanıkların gerçeğe aykırı beyanlarının hükme esas alındığı, sanığın gece vakti deponun kenarındaki tellerin üzerinden atlayarak hırsızlık suçunu işlediği,

tanık ...'in beyanları dikkatlice incelendiğinde sanığın hırsızlık suçunu işlediğinin ortaya çıkacağı, zira sanığın hırsızlık yaparken çevredekilerin kendisini görerek polisi çağırması üzerine tamamen suçtan kurtulmak, kendisini temize çekmek gayesi ile hareket ettiğini mahkeme kararlarına bakıldığında sanığın bu gayesinde de başarılı olduğu ve mahkemeyi yanılttığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;