Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11960 K.2025/15493

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.01.2022 tarihli ve 2022/82 Esas, 2022/159 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, müdafii bulunsa bile sanığın da temyiz hakkı olduğundan ve kararın daha önce ayrıca sanığa tebliğ edilmediği anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine sunduğu temyiz talebinin 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesi gereğince süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin temyize konu 10.01.2022 tarihli kararında yasa yolu bildirimde bulunulmaması, karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarına "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratı ile tebliğ edilmesi zorunluluğuna uyulmaması ve sanığın temyiz dilekçesinin gerekçe içermemesi nedenleriyle,

gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde 5271 sayılı CMK'nın 35. maddesine göre okunup anlatılmak ve aynı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği de belirtilmek suretiyle tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek,