Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12065 K.2023/3295

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. Maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 31/05/2012 tarihli ve 2012/22871 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında cadde üzerinde bulunan orta refüj demirlerin çalınmasından bahisle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07/11/2013

tarihli ve 2012/573 Esas, 2013/787 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verilmiştir.

3.Anılan kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 31.10.2016 tarihli ve 2015/10279 Esas, 2016/14572 Karar sayılı ilamında, hırsızlık konusu orta refüj demirlerinin fiilen kullanıp kullanılmadığının araştırılması sonucu kullanımda ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a maddesi uyarınca, fiilen kullanılamayacak atıl durumda ise 5237 sayılı Kanun'un 141/1. Maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken beraat kararı verilmesinden ve sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmemesinden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2017/724 Esas, 2019/673 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/5467 Esas, 2020/10310 Karar sayılı ilamında, hırsızlık konusu orta refüj demirlerinin fiilen kullanıp kullanılmadığının araştırılması sonucu kullanımda ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a maddesi uyarınca, fiilen kullanılamayacak atıl durumda ise 5237 sayılı Kanun'un 141/1. Maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken beraat kararı verilmesinden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma kararı sonrası Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2022 tarihli ve 2020/445 Esas, 2022/670 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, hırsızlık konusu korkulukların sanığın aracındayken sanığın derdest edilmesinden dolayı sanığın isnat edilen suçu işlediği, usul ve yasaya uygun olmayan beraat kararı bozularak mahkumiyet kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY ve OLGULAR

1.Temyiz dışı suça sürüklenen çocukların hurda olduğunu düşünerek hırsızlık konusu demir korkulukları aldıkları, sanık ...'ın korkulukları mal edinmek amacı ile bulunduğu yerden aldığına ilişkin delil bulunmadığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanığın üzerine atılı suçlamayı inkar ettiği tespit edilmiştir. 3.Kolluk güçleri tarafından tanzim olunan 06.05.2012 tarihli muhafaza altına alma tutanağı dava dosyasında mevcuttur. 4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilamlarına uyulması ya da uyulamaması konusunda bir karar verilmemiş ancak gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

06.05.2012 tarihli tutanağa göre aynı gün saat 15.40 sıralarında orta refüj demirlerini 34 ... Plakalı araç ile çalan şahısların olduğu ihbarı üzerine çevrede yapılan araştırmada, sanık ve temyiz dışı suça sürüklenen çocukların söz konusu araç içerisinde suça konusu malzemeler ile birlikte yakalanmış olduklarının anlaşılması ve suça konu orta refüj demirlerinin çalındıkları sırada fiilen kullanılıp kullanılmadığının tespit edilememesi ile sanık lehine fiilen kullanılmayarak atıl durumda kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat hükmü verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR