Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12101 K.2025/16268

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkilinin istikrarlı beyanlarının, tanık anlatımlarının dikkate alınmadan, katılanın ve ailesinin beyanlarına itibar edilerek cezalandırma cihetine gidildiğine, bölge esnafının sanığın bahse konu iş yerinde sigortasız olarak çalıştığını ifade ettiğine, bilirkişi tarafından alınan raporda para alındığına dair sadece 2 adet görüntü bulunduğuna, katılanın söz konusu olayı abartarak müvekkilinden 40.000,00 TL talep ettiğine, ödenmediği taktirde suç duyurusunda bulunacağını beyan ettiğine,

katılanın video kayıtlarını koz olarak kullanıp, müvekkili üzerinden haksız kazanç elde etmeye çalıştığına, müvekkili lehine olan düzenlemelerin dikkate alınmadığına; katılan vekilinin temyiz isteminin, hükme esas alınan bilirkişi raporunun tebliğ edilmemesi ve beyanda bulunmak için süre talep edilmişse de bu husus mahkeme tarafından reddedilerek,

müvekkilinin adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, söz konusu bilirkişi raporunda kısıtlı inceleme tekniklerinin kullanıldığına, kamera kayıtlarında yer alan tarih ve saatin bilirkişi raporunda belirtilmediğine, sanığın mahkemece kabul edilen iki eylemi dışında da eylemlerinin olduğuna, diğer eylemler yönünden en azından teşebbüs nedeniyle bir soruşturma yapılması gerektiğine, sanığın iki eylemi arasında geçen süre dikkate alındığında yenilenen kastının olduğuna ve bu sebeple gerçek içtima hükümlerinin uygulanarak iki eylemi bakımından ayrı ayrı cezalandırılması gerektiğine,

temel cezanın alt sınırdan tayin edilmesinin hatalı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;