Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1213 K.2025/4632

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22.11.2021 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 21.01.2020 tarihli kararda sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 13 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeyerek, hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmesi,