Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12257 K.2025/19871

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/2942 Esas, 2021/2974 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerektiği gözetilerek, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.12.2021 tarihli kararının sanık ... müdafiine tebliğ edildiği, sanık müdafiinin kararı temyiz etmediği; sanık ...'un kendisine tebliğ edilmediği anlaşılmış ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında "...sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Burada yapılan tebliğin, kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hâle getirme imkânının bulunup bulunmadığının incelenerek koşullarının bulunması hâlinde eski hâle getirme talebinde bulunma imkânı amacı taşıdığından kanun yollarına başvurma süresinin müdafiye yapılan tebligat ile başladığı kabul edilmelidir." şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında,

yoklukta verilen kararın usûlüne uygun şekilde sanık ...'a tebliğ edilmediği anlaşılmakla (Ceza infaz kurumunda olması hâlinde cezaevinde karar içeriği kendisine okunup/anlatılmak ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmek suretiyle tebliği, aksi hâlde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği,