Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12298 K.2024/1187

Sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince verilen 08.10.2021 tarihli ve 2020/71 Esas, 2021/1373 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar, hrsızlık suçu yönünden temyizi kabil olduğu hâlde sehven kesin olduğunun belirtildiği, bu durumun fark edilmesi üzerine bu konuda temyiz hakkı olanlara gerekçeli kararın açıklamalı tebligat ile tebliği yerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/a maddesi uyarınca itiraz konusu yapılarak dosya yeni esasa kaydedilip verilen 22.10.2021 tarihli ve 2021/2150 Esas, 2021/1584 Karar sayılı kararın yok hükmünde olduğu,

ancak bu kararın temyizi kabil olduğuna ilişkin açıklamalı tebligat niteliğinde olduğu kabul edilerek temyiz isteminin hırsızlık suçundan verilen 08.10.2021 tarihli karara yönelik ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2019 tarihli ve 2018/219 Esas, 2019/493 Karar sayılı kararı ile; sanığın üzerine atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın ve müdafiinin ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurduğu gözetilmeden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından sadece sanık müdafiinin istinaf istemine ilişkin değerlendirme yapılması, sanığın istinaf istemi değerlendirilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunduğundan,