Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12305 K.2023/2235

Kanunu’nun 286/2-a. maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 20.10.2022 tarih ve 2022/51626 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 143/1, 151/1-a, 58. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış, Mahkemece iddianame anlatımında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan da bahsedildiği ve dava açıldığının anlaşılması nedeniyle sanığa 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 152/1-a, 116/1-4. maddeleri uyarınca ek savunma hakkı tanınmıştır.

2. İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/1603 Esas, 2022/1739 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a) Hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 53, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın

2. Kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b)İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan; aynı Kanun'un 116/4, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın 2. Kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, C)Kamu malına zarar verme suçundan, aynı Kanun'un 142/1-a, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın

2. Kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. 3.Anılan mahkûmiyet hükmünün sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

29. Ceza Dairesinin 10.01.2023 tarihli ve 2023/84 Esas, 2023/29 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarına ilişkin hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, kamu malına zarar verme suçuna yönelik istinaf başvurusunun ise uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a. maddesi olarak düzeltilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz istemi; cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçunu kasten işlediğine ilişkin somut ve yeterli delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Sanığın temyiz istemi; zararı gidermek istediği halde süre verilmediğine, ikrarının göze alınmadan üst sınırdan ceza verildiğine, uyuşturucunun etkisi ile suçu işlediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanığın, katılan bakanlığa ait okulun pvc penceresine zarar vererek girdiği, rehberlik odası ve revirin ahşap kapılarını kırdığı, buradan değeri toplamda 80.000,00 TL olan 7 ayrı laptopu çaldığı, olay yerinden alınan parmak izi ve güvenlik kamerası görüntülerine göre sanığın eyleminin sabit olduğu anlaşılmıştır.

2.Sanığın ikrar içeren savunması, olay yeri inceleme raporu, basit krokisi, ekspertiz raporu, CD izleme tutanağı dosyada mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A.İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Ve Kamu Malına Zarar Verme Suçları Yönünden İstanbul Anadolu

63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/1603 Esas, 2022/1739 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un, Hukukî Süreç başlığı altında (2) no.lu paragrafta belirtilen maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan “1 yıl" ve "1 yıl 9 ay" hapis cezaları ile mahkûmiyetlere konu cezaların türü ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile düzeltilerek esastan ret kararı ve bu kararlara yönelik temyizlerin niteliği karşısında.

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin bahse konu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.

Hırsızlık Suçu Yönünden

1. Sanığın 16.11.2022 tarihli duruşmada katılan kurumun zararını gidermesinin mümkün olmadığını belirttiği, sanık müdafiinin Cumhuriyet savcısının esasa yönelik mütalaasına karşı beyanda bulunmak üzere süre verilmesi üzerine bir sonraki oturum olan 07.12.2022 tarihli karar duruşmasında sanığın kendisine zararı gidermek için yeniden süre verilmesini istediğini belirtip peşine süre talebinin olmadığını beyan ettiği, katılan kurumun zararının da giderilmediği anlaşıldığından sanığın bu yöndeki temyiz sebebi yerinde görülmemiş, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 61. maddesinin 1. fıkrasına göre hakim, somut olayda; bu fıkrada yedi bent halinde sayılan hususları ve aynı Kanun'un 3. maddesinin 1.fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenlemeleri gözönünde bulundurarak işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.

Cezanın iki sınır arasında tayin ve takdiri mahkemenin yetkisi içinde ise de, hakim bu takdir hakkını adalet ve nesafet kuralları ile sınırlı olarak kullanmalıdır.

Somut olayda da Mahkemece suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, sanığın amaç ve saiki, verdiği zarar ve kastının olağanın ötesindeki yoğunluğu nedeniyle temel cezadan uzaklaşıldığına dair gerekçesinin yerinde ve yeterli olduğu anlaşılmakla, hükümde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A.İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Ve Kamu Malına Zarar Verme Suçları Yönünden Sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE, B. Hırsızlık Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

29. Ceza Dairesinin 10.01.2023 tarihli ve 2023/84 Esas, 2023/29 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu