Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12306 K.2024/17612

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Savunmasının alındığı tarihte 18 yaşını dolduran ve müdafii istemediğini beyan eden suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2-3. maddesi gereğince zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durumun da bulunmadığı böylece anılan müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkûmiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı nazara alındığında, temyize hakkı olmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

2. Suça sürüklenen çocuğun temyiz talebinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmama gerekçesinin açıklanmasına karşın, kararın deliller bölümünde "Suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmıştır" şeklindeki cümle, yazım hatası olarak kabul edilmiştir.