Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1236 K.2023/5980

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2014 tarih ve 2014/11224 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, icra dairesi tarafından yediemin olarak kendisine teslim edilen bir kısım eşyanın muhafaza için gidildiğinde yerinde olmadığı iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2016 tarihli ve 2015/26 Esas, 2016/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Yukarıda anılan kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2020/33511 Esas, 2021/7058 Karar sayılı kararıyla; ''mahkemece, sanığın savunması araştırılmadan eksik araştırma ile karar verilmesi'' nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

4. Bozma üzerine Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2021/466 Esas, 2022/782 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 289/1-1, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 1.500.00 TL ve doğrudan 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın eşyalar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunmadığına, hukuki ve cezai sorumluluğun hatırlatılmadığına, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, eksik araştırma yapıldığına, yasal sürelere riayet edilmediğine ilişkindir O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın eşyalar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunmadığına dair delil bulunmadığına, malların sanığa ait olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Haczedilerek sanığa teslim edilen bir kısım eşyanın, tekrar haciz için gidildiğinde sanık tarafından hazır edilmediği, akıbetinin de bilinmediği ayrıca oluşan zararın giderilmediği hususlarının tüm dosya kapsamı ile ... olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Haciz tutanakları, katılan beyanı ve sanık savunması dosyada bulunmaktadır. 3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

"Muhafaza görevini kötüye kullanma" başlığı altında düzenleyen 5237 sayılı Yasanın 289. maddesinde hareket öğesi; "...teslim olunan ... mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunan kişi" sözcükleriyle ifade edilerek ... hareketli bir suç olarak düzenlenmiş ve suçun; 'teslim amacı dışında tasarrufta bulunma' anlamına gelen herhangi bir hareketle işlenebileceği kabul edilmiştir.

Madde gerekçesinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunma eylemlerine örnek olarak; satılması, başkasına verilmesi, kaybolması gibi amaçla bağdaşmayan davranışlar gösterilmiştir.

Süresinde yapılan haciz ile borçlu firma çalışanı olduğunu beyan eden ve eşyaların sahibi olmayan sanığa yedieminliğin hukuki ve cezai sorumluluğu anlatılarak teslim edilen suça konu malların akıbeti hususunda bilgi veremediği anlaşılmakla; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR