Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12429 K.2025/2935

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikâyetçiye yönelik olarak hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından Soma 1. Asliye Ceza Mahkemesin 21.04.2016 tarihli ve 2016/19 Esas, 2016/280 Karar sayılı mahkûmiyet hükümlerinin suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.06.2021 tarihli ve 2021/12259 Esas, 2021/12691 Karar sayılı ilâmı ile bozulduğu, bozma sonrası dosyanın olayın yaşı büyük sanıkları hakkındaki Soma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/335 Esas sayılı dosyası ile birleştirilerek görüldüğü,

yapılan yargılama sonucunda suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında Soma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli ve 2016/335 Esas, 2022/549 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararları verildiği, bu kararların suça sürüklenen çocuk müdafii, sanık müdafii ve sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine,

UYAP kayıtlarından yapılan incelemede, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükümlerin daha önce aynı suçlardan temyiz incelemesi yapan Yargıtay'a gönderilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine, sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin ise kaldırılarak sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmek suretiyle hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve sanık ... hakkında verilen bu kararlara karşı temyiz talebi bulunmadığı belirlenerek,

sadece suça sürüklenen çocuk ... hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d,h maddesi gereğince teşdiden belirlenen 6 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 143/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken 9 yıl hapis yerine 7 yıl 6 ay hapis cezasına, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 6 yıl hapis yerine 5 yıl hapis cezasına, aynı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken 3 yıl hapis yerine,

2 yıl 6 ay hapis cezasına ve devamında aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 6 ay hapis yerine 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini; suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulurken.

Dairemizin 22.06.2021 tarihli bozma ilamından önce verilen ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 21.04.2016 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/1, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan sonuç cezanın 6 ay 20 gün hapis cezası olduğu,

bozma ilâmı sonrasında yapılan kovuşturmada anılan suçtan yeni hüküm kurulurken suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan maddeler uygulandıktan sonra sonuç ceza belirlenip, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek hükmolunan yeni cezanın önceki hükümde verilen 6 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği hâlde, uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlanarak ve kazanılmış hak kavramına yanlış anlam verilerek,

önceki hükmün aleyhe temyiz edilmediğinden bahisle, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildikten sonra kazanılmış hakkın korunduğu belirtilerek suça sürüklenen çocuğun 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinin ardından bu hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezasına çevrilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.