Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12476 K.2024/16120

İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2014 tarihli ve 2014/394 Esas, 2014/771 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 07.11.2022, 24.11.2022 ve 14.12.2022 tarihli dilekçelerindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesi nin 15.11.2022 ve 29.12.2022 tarihli ek kararlarının hukuken geçersiz olduğu,

sanığın yokluğunda verilen 27.11.2014 tarihli hükmün doğrudan adres kayıt sistemindeki adresinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine tebliği işleminin geçersiz olması karşısında, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek, yapılan incelemede.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 27.11.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,