Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12490 K.2025/11763

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafinin temyiz isteminin" sanığın üzerine atfedilen suçu ikrar etmiş olup, çok pişman olduğunu mahkemede beyan etmişse de mahkemece sanığın cezalandırılmasına hükmedildiğine, müştekinin zararının giderilmek istendiği hususunun hiç dikkate alınmadığına, sanığın bu hususta beyanının alınmadığına, sanığın hırsızlığa konu mala verilen zararın diğer kimseler tarafından verildiğini beyan etmiş olmasına rağmen bu hususun yeterince araştırılmadığına, sonuç cezanın oldukça fahiş olduğuna,

önceki mahkûmiyetlerinin sonraki yargılamada ceza belirlenirken dikkate alınması olarak kabul edilmesinin ceza yargılaması mantığıyla uyuşmadığı gibi kişinin en temel hakkı olan lekelenmeme hakkına da aykırı olduğuna " yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak:

Dosya arasında bulunan olay, araştırma, yakalama görgü tespit, muhafaza altına alma, rızaen teslim alma tutanaklarına göre sanığın yakalandığında suça konu aracın bulunduğu yeri göstermesi karşısında katılana kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1-4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,