Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12588 K.2024/5672

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 gün ve 2015/872 Esas, 2022/937 Karar sayılı kararıyla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 35. ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına hükmedildiği, hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, sanık ...'ın 15.12.2023 tarihinde Alanya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla “...verilen cezanın onanmasını istiyorum...” şeklinde dilekçe sunduğu,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 266/3. maddesinde “aynı Kanunun 150/2. madde ve fıkrası uyarınca sanık ve müdafiinin iradesinin çelişmesi halinde müdafiinin iradesine üstünlük tanınması” gerektiği hususunun somut olayda bulunmadığı, zira aynı Kanun'un 266/3. maddesinde atıf yapılan aynı Kanun'un 150/2. maddesinde "çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz"lerin belirtildiği, aynı Kanun'un 150/3. maddesinde ifade edilen "alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suç" nedeniyle zorunlu müdafi atanması durumunda ise aynı Kanun'un 266/3. maddesinin uygulanmasının söz konusu olmayacağı ve bu itibarla temyiz isteminden feragat eden sanığın iradesine üstünlük tanınmasının gerekeceği anlaşılmakla,