Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12617 K.2025/16951

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "atılı suçun sanık tarafından işlediğine ilişkin olarak dosyada her türlü şüpheden uzak, kesin ve inanadırıcı delil bulunmadığına, eksik soruşturma, kovuşturma ile soyut gerekçelerle ve ön yargı ile hüküm kurulduğuna " yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içerisinde bulunan Deniz Bank A.Ş Genel Müdürlüğü'nün 13.02.2019 tarihli yazısından eylemin saat 22.15 tarihinde işlendiği anlaşılmakla, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde güneşin saat 20.18’da battığı, dolayısıyla gecenin saat 21.18’de başladığının anlaşılması karşısında, kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini;