Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12749 K.2023/2656

Bozma ilâmından sonra mahkemece basit yargılama usulünün uygulandığı, itiraz üzerine hükmü veren mahkemece duruşma açılarak genel hükümlere göre yargılamaya devam olunduğu halde temyiz kanun yoluna tabi 15.11.2022 tarihli hükümde kanun yolu olarak itiraz kanun yolunun gösterildiği anlaşılmakla.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 264. maddesi uyarınca kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin itiraz dilekçesinin temyiz talebi olarak kabulü ile yapılan incelemede, Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Kazan Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.10.2011 tarihli ve 2011/379 Esas sayılı iddianamesiyle, borcundan dolayı yapılan hacizle teslim edilen bir kısım eşyayı bilgi vermeden haczedilen adresten taşıdığı iddiası ile muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1.ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kazan Sulh Ceza Mahkemesinin, 23.09.2014 tarihli ve 2014/205 Esas 2014/212 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a, c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 3. Yukarıda anılan kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 19.09.2013 tarihli ve 2013/5456 Esas, 2013/11499 Karar sayılı kararıyla; ''Eksik araştırma ile karar verilmesi" nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

4. Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2014/239 Esas 2016/278 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 289/1, 62, 52, 50. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 1500,00 TL ve doğrudan 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 5. Yukarıda anılan kararın sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin, 20.12.2017 tarihli ve 2017/9006 Esas, 2017/14654 Karar sayılı kararıyla; ''Mahcuzların sanığa ait olması sebebiyle hakkında, tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 289/1. maddesinin ikinci cümlesi gereğince yarı oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek, fazla ceza tayin edilmesi" nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

6. Bozma üzerine Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2021/736 Esas, 2022/1280 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 289/1-2, 62, 52, 50. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 740,00 TL ve doğrudan 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, zararın karşılandığına, şikâyetinden feragat eden katılan lehine vekalet ücreti verilmemesi gerektiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1-Haczedilerek sanığa teslim edilen bir kısım eşyanın akıbetinin bilinmediği hususunun tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Haciz tutanakları ve sanık savunması dosyada bulunmaktadır. 3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3-5) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Vekaletnamede davadan feragat yetkisi bulunan katılan vekilinin 23.05.2022 tarihli dilekçesi ile şikâyetten vazgeçtiklerini belirtmesi karşısında, katılmanın hükümsüz kaldığı gözetilmeden, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hukûka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2021/736 Esas, 2022/1280 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından katılana vekâlet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak,