Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1279 K.2023/2838

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.09.2012 tarihli ve 2012/2716 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında; şikayetçinin işyerine gece saat 04:00 sıralarında vitrin camını kırarak girip, işyerinden 4 adet laptop çalması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143/1, 116/2-4, 151/1, 58, 63 ve 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2012/505 Esas, 2015/958 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143., 168/1, 116/2-4, 151/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 7 ay 15 gün, 10 ay, 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Yukarıda anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 25.11.2019 tarihli ve 2019/11489 Esas, 2019/14500 Karar sayılı kararı ile "hüküm tarihinde başka suçtan hükümlü olan ve bağışık tutulma talebi de olmayan sanığın yokluğunda hüküm verilerek 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı davranılması" gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2020/21 Esas, 2021/440 Karar sayılı kararı ile hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143., 168/1, 116/2-4, 151/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 7 ay 15 gün, 10 ay, 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, şikâyetçi ile uzlaşmak istediği ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde gece saat 04:00 sıralarında şikâyetçiye ait işyerinin vitrin camına taş atarak kırdığı, içeriden 4 adet diz üstü bilgisayarı çaldığı, bu şekilde üzerine atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiş, şikâyetçinin de beyanı soruşturma aşamasında alınmıştır. 20.08.2012 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu, 20.08.2022 tarihli CD İzleme Tutanağı ve 23.08.2012 tarihli tutanak dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 116/2-4 ve 151/1. maddelerinde yer alan hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçların 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi olmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR