Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12839 K.2025/22471

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin, somut, hukuka uygun delil bulunmadığına, sanığın beraatine aksi kanaatte lehe hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, ... alışveriş merkezinde önce ... mağazasına ardından ... mağazasına girerek hırsızlık yapması eyleminde, mağazaların ayrı ayrı mağazalar olması, çalışanların farklı kişiler olması, müşterilere satış işlemlerinin ayrı ayrı yapılması, kasanın açık verdiği durumlarda zarara kendilerinin katlanmaları, müşteri tarafından satın alınan ürünün, fatura karşılığında değişimin sağlanması gibi iş yeri sahibinin doğrudan gözetimi olmaksızın bağımsız bir şekilde fiili hakimiyetin olması,

şeklinde kabul ve değerlendirmeler içeren Ceza Genel Kurulunun 22.10.2019 tarihli 2019/13-13 Esas, 2019/618 Karar sayılı kararına hatalı anlam yükleyerek mağazaların sahibi olan asıl şirketin ... isimli tek şirket olması sebebiyle aynı mağdura karşı işlendiği kabul edilip, TCK'nun 43. maddesi kapsamında değerlendirilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükümde tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı ve bu hükme yönelik aleyhe istinaf talebi bulunmadığı hâlde sanığın mükerrir olduğu belirtilerek hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "sanık hakkındaki hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair kısmın çıkarılmasına" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının,