Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12950 K.2023/10237

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c, 43/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son işlem olan 14.07.2016 tarihli mahkûmiyet tarihinden itibaren 18.01.2023 tarihli hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden, davaların zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması nedeniyle,

Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2023 tarihli ve 2021/776 Esas, 2023/77 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar ve müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,