Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1309 K.2024/15490

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/480 Esas ve 2009/385 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu ve Mahkemece bu cezalardan en ağırı olan nitelikli hırsızlık suçundan verilen 3 yıl hapis cezası tekerrüre esas alınmışsa da, sanığın güncel adlî sicil kaydında yapılan incelemede, hırsızlık suçundan verilen hükmün 12.08.2011 tarihinde infaz edildiği,

infaz tarihinden itibaren, temyize konu suçun işlendiği 25.03.2015 tarihine kadar 3 yıllık sürenin geçmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/2-b maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı, ancak aynı ilâmdaki iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 1 yıl hapis cezasının infaz bilgisinin bulunmadığı, UYAP'tan yapılan incelemede, Mahkemenin 01.11.2022 tarihli ek kararıyla iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan uzlaştırma işlemlerinin yapılması ve KYB yolunun değerlendirilmesi için Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği,

ancak halihazırda uzlaşma işlemlerinin tamamlandığına, düşme kararı verildiğine veya KYB kararı verildiğine dair UYAP'ta herhangi bir kaydın bulunmadığı ve bu hususların infaz aşamasında gözetilebileceği de değerlendirilerek, ilâmdaki iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;