Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13160 K.2025/19188

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafinin temyiz isteminin, her türlü şüpheden uzak ve somut delillere dayanmaması, beraat kararı verilmesi gerekirken ceza verilmesi konusunda, beraate ilişkin yerel mahkeme kararının kaldırılması, verilen asıl cezada haksız artırımların uygulanması ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi, sonuç cezada gereken indirimlerin yeterince uygulanmaması, delillerin yeterince araştırılmaması, toplatılmaması, fazla ceza verilmesi, verilen cezanın ertelenmemesi,

eksik inceleme gibi sebeplerle kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ...'nin suça iştirak etmediğine, dosya konusu suçların vekil edenler tarafından işlendiğine yönelik mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmamasına rağmen vekil edenler hakkında ceza verme yoluna gidilmiş olması konusunda, verilen asıl cezada haksız artırımların uygulanması ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi, sonuç cezada gereken indirimlerin yeterince uygulanmaması (zararın da karşılandığı), verilen cezanın her türlü şüpheden uzak, somut delillere dayanmaması, şüphe durumun sanıklar lehine yorumlanmaması,

dosyada özellikle tamamlandığı iddia edilen hırsızlık suçu yönünden hiçbir delil ve beyan bulunmamasına rağmen vekil edenler hakkında beraat kararı yerine ceza verilmesi, teşebbüs aşamasında kaldığı iddia olunan suç yönünden ... adlı vekil edenin iştirak iradesi oluşmaması, cezasızlık hali, 5237 sayılı Kanun madde 147'deki zorunluluk hallerinden yararlandırarak hiç ceza verilmemesini veya cezada indirim yapılmasının ret edilmiş olması, delillerin yeterince araştırılmaması, toplatılmaması, fazla ceza verilmesi yönünden kararın bozulması gerektiğine;

katılan vekilinin temyiz isteminin, cezanın alt sınırdan tayin edildiğine, cezanın üst sınırdan tayin edilmesi gerektiğine, lehine duruşma vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;