Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13197 K.2025/18788

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, müvekkilinin söz konusu olayla herhangi bir bilgisi bulunmadığına, müvekkilin üzerine atılı bulunan suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı somut delil elde edilmeden müvekkil sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi tarafından dosya içerisindeki somut deliller de dikkate alınmadan müvekkil sanık hakkında istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine;

sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair herhangi bir delil bulunmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;