Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13355 K.2024/525

kısımların çıkarılması

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN

Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

I-İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/28713 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer olan "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez. (2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz" şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında;

Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmesinden sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanacağı, tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki hükmün kesinleşmesi ve ikinci suçun ilk hükmün kesinleşmesinden sonra işlenmesi yeterli olup, bu cezanın infaz edilmiş olmasına gerek bulunmadığı, infaz edilmemiş cezaların her zaman tekerrüre esas alınabileceği, kanun koyucunun tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki cezanın infaz edilmesi şartını aramadığı halde, cezaların infaz edilmiş olması halinde kanunda belirlenen sürelerin geçmemiş olması halinde ancak tekerrür hükümlerinin uygulanabileceğini hüküm altına aldığı,

Dosya kapsamına göre,

1-)Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 28/12/2017 tarihli ve 2017/7764 esas, 2017/7536 karar sayılı ilamında, "sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair hüküm fıkrasının karardan çıkartılmasına dair anılan Mahkemenin 11/08/2017 tarihli ve aynı esas sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/09/2017 tarihli ve 2017/851 değişik iş sayılı kararının, Mahkemece hükmün kesinleşmesinden sonra ek kararla hükümde değişiklik yapılamayacağı cihetle, hukuki değerden yoksun olduğu..." şeklinde belirtildiği üzere, sadece infaza yönelik bir karar verilebileceği,

mercii tarafından sanık hakkında kesinleşen hükümde değişiklik yapacak şekilde tekerrür uygulanmasına yönelik kısmın hükümden çıkarılmasına dair karar verilemeyeceği,

Kabule göre de,

2-)Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2018 tarihli kararı ile mükerrirliğe esas alınan Soma Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2010 tarihli ve 2009/322 esas 2010/409 sayılı kararı ile sanık hakkında 1 yıl hapis cezasına hükmedildiği ve kararın 18/06/2014 tarihinde kesinleştiğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b maddesi gereğince 3 yıllık sürenin 18/06/2017 tarihinde dolduğu ve incelemeye konu dosyadaki suç tarihinin 21/10/2017 tarihi olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı belirtilerek itirazın kabulüne karar verilmiş ise de,

dosya muhteviyatında bulunan adli sicil kaydından Soma Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2010 tarihli kararı ile verilen 1 yıl hapis cezasının 21/09/2015 tarihinde infaz edildiğinin anlaşıldığı, anılan Kanun'da belirtilen 3 yıllık sürenin bu tarihten itibaren hesaplanması gerektiği," şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II-GEREKÇE-KARAR

Hükümlü hakkında, Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2018 tarihli ve 2017/316 Esas, 2018/61 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesi (3 kez) ve 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, anılan mahkûmiyet hükümlerinin hükümlü tarafından istinaf edilmesi üzerine,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 31.01.2019 tarihli ve 2018/2626 Esas, 2019/218 Karar sayılı ilâmı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi suretiyle hükümlerin kesinleştiği, sonrasında bu kararın temyizi üzerine 17.09.2020 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine dair karar verilmesi üzerine, bu kararın da temyiz edildiği ve Dairemizin 01.03.2021 tarihli ve 2020/31300 Esas, 2021/3838 Karar sayılı kararı ile ek kararın onanmasına karar verildiği, hükümlünün tekerrüre esas kayıtlarının incelenerek mükerrerlik kayıtlarının düzeltilmesini talep etmesi üzerine,

Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2022 tarihli ek kararı ile talebin reddedilmesi üzerine, bu karara yönelik Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.04.2022 tarihli ve 2022/567 Değişik İş sayılı kararı ile mükerrirliğe esas alınan kararın tekerrüre esas olamayacağından bahisle itirazın kabulüne ve tekerrüre ilişkin kısımların hükümden çıkarılmasına karar verilmiş ise de; itiraz merciince İstinaf denetiminden geçerek kesinleşmiş bulunan bir kararda dosyanın tekrar ele alınarak, yalnızca infaz yönünden karar verilebileceği nazara alınmadan hükümde değişiklik yaratacak mahiyette karar verilemeyeceği, (kaldı ki;

tekerrür uygulamasında bir isabetsizliğin bulunmadığı) işin esasına girilip yeniden kurulan hükmün hukukî değerden yoksun olduğu, dolayısıyla anılan ek karara yapılan itiraz üzerine itiraz merciince verilen itirazın kabulüne ve hükümden tekerrüre ilişkin kısımların çıkarılmasına ilişkin kararın da yok hükmünde olduğu anlaşılmakla;