Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1338 K.2023/6263

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.03.2014 tarihli ve 2014/2256 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında ... vakti şikâyetçinin sokak üzerine kilitleyerek ... ettiği aracının camını kırmak suretiyle suça konu malları çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 151/1, 58 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davasının açıldığı,

2.Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/214 Esas, 2015/774 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62, 151/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 1 ay hapis cezası, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

3.Kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarihli ve 2020/2693 Esas, 2020/12735 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verildiği,

4.Bozma ilâmına uyan Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2021 tarihli ve 2020/1644 Esas, 2021/2068 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 168/2, 62, 151/1, 168/2, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca sırasıyla 10 ay hapis cezası, 1 ay 20 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, olay tarihinde şikâyetçinin ... hâlinde ve kapıları kilitli olarak bıraktığı ... plaka sayılı otomobilinin sağ ön kapı camını kırmak suretiyle şikâyetçiye ait araç içerisinde bulunan boş çek karnesi, kredi kartları, ev ve iş yeri anahtarları, telefon sim kartları, banka hesap cüzdanları, ajanda, harici hard disk, şarj cihazı ile çeşitli evrak ve kartvizitlerinin bulunduğu çantayı çaldığı, ... plakalı otonun sağ ön kapı cam yan kaldırımı üzerinden alındığı belirtilen buji parçası üzerinden alınan sürüntü örneği üzerinde yapılan mukayeseli genetik analizler sonucu sanıktan alınan kan örnekleri ile genotip olarak uyumlu olduğunun tespit edildiği, sanığın üzerine atılı suçları işlediği kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verildiği,

2. Kolluk görevlilerince düzenlenen Olay Yer İnceleme Tespit Tutanağı, Olay Yeri Basit Krokisi, Olay Yeri İnceleme Raporu, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen Uzmanlık Raporu dosya içinde mevcut olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Takdiri İndirimler yönünden; sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı, seçenek yaptırımlar yönünden; aynı Kanun'un "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50. maddesinin birinci fıkrasına göre "...suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre..." erteleme yönünden; aynı Kanun’un, “Hapis cezasının ertelenmesi” başlıklı 51. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde.

“Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması, gerekir." şeklinde düzenlemeye yer verildiği, yine Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu yönünden ise.

5271 sayılı Kanun’un 231. maddesinin altıncı fıkrasının (b) bendinde "Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması," şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir.

Mahkemece "Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç ... fazla hapis cezasına mahkûm edilmiş olması nedeniyle yasal imkan olmaması ve sabıkalı geçmişi, suç işleme eğilimleri ile mükerrir olması göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda Mahkememizde kanaat hasıl olmaması nedeniyle" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR