Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13383 K.2023/5672

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Beylikova Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.07.2013 tarihli ve 2013/153 Esas numaralı iddianamesi ile sanık 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 151, 58 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2013/87 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun’un 116/1-4, 119/1-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; mala zarar verme suçundan aynı Kanun’un 151/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tüm suçlar bakımından hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, kararları temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanların ikametinden ikamet kapı kilit dili kırılmak suretiyle 09.08.2012 tarihinde çeşitli ev eşyaları, ... ve içinde hat olan Siemens A52 model cep telefonu çalındığı, soruşturma dosyasında mevcut bulunan olay yeri tespit raporlarında kapı kilidinin zorlanarak kırıldığı, içerideki eşyaların karıştırılmış olduğunun tespit edildiği, yine dosyada mevcut Eskişehir İl Emniyet Müdürlüğünün ekspertiz raporunda incelemeye alınan metaryaller üzerinde sanıklara ait herhangi bir iz tespit edilemediği, olay yerinden alınan 2 adet parmak izinin de mukayeseye uygun olmadığının belirtildiği,

çalınan cep telefonuna ilişkin Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı ile yapılan yazışma sonucu, cep telefonunu müştekiden sonra ilk olarak 10.08.2012 günü saat 01.24'te ... adına kayıtlı hat ile kullanıldığının tespit edildiği, sanığın babası olan ...'ın hattı fiilen oğullarının kullandığını, hırsızlık olayı ile ilgili bilgisinin veya ilgisinin bulunmadığını söylediği,

eylemin meydana geldiği sırada katılanın komşusu olan tanık Ü.P.'nin eşya taşıyan iki şahıs gördüğünü beyan ettiği ve yaptırılan teşhis işleminde sanık ...'a ait fotoğrafı kesin olarak teşhis ettiği, sanığın savunmasında iddianameye konu olan suç tarihinde cezaevinde olduğunu, bu nedenle suçu işlemesinin mümkün olmadığı beyan etmesi karşısında, sanık ...'ın 08/08/2012 ile 13/08/2012 tarihleri arasında cezaevinde olup olmadığının sorulduğu,

Eskişehir H Tipi Ceza İnfaz Kurumundan gelen cevapta sanığın 05/07/2012 tarihinde tahliye edildiğinin bildirildiği ve UYAP üzerinden yapılan incelemede sanığın suç tarihinde cezaevinde olmadığı tespit edilmekle, sanığın savunmasına itibar edilmesinin mümkün olmadığı, bunun yanı sıra tanık Ü.P.'nin 27/10/2012 tarih ve 20/06/2013 tarihli teşhis tutanaklarında sanık ...'ı kesin olarak teşhis ettiği anlaşılmakla atılı suçların sanık tarafından işlendiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık Hakkında Hırsızlık ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanığın dosya arasında bulunan adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas alınabilecek nitelikte olan Eskişehir 6.Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/780 Esas ve 2012/611 Karar sayılı 03.07.2012 kesinleşme tarihli 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 3-e maddeleri uyarınca verilmiş 3.600,00 TL adli para cezasının olmasına rağmen sanık hakkında aynı Kanun'un 58.maddesi uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

B.Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle gerçekleştirdiği ya da eylemin gece vakti işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu Mahkemece tartışılmadan ve kabule göre de; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 116/4.maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunması alınmadan sanık hakkında aynı Kanun'un 116/1-4. maddesine göre uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanığın dosya arasında bulunan adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas alınabilecek nitelikte olan Eskişehir 6.Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/780 Esas ve 2012/611 Karar sayılı 03.07.2012 kesinleşme tarihli 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 3-e maddeleri uyarınca verilmiş 3.600,00 TL adli para cezasının olmasına rağmen sanık hakkında aynı Kanun'un 58.maddesi uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Hırsızlık ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2013/87 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

B.Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden