Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13428 K.2024/1406

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın; sanığın 30.06.2010 tarihli sorgusunda bildirdiği bilinen son adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre "muhatapın hazır olmamasından dolayı aynı konutta tebliği almaya ehil olan kardeşi Rojda Girçek imzasına" 17.08.2010 tarihinde tebliğ edildiği; ancak UYAP kayıtlarına göre sanığın kardeşi Rojda Girçek'in tebliğ tarihinde 18 yaşını doldurmadığı ve dolayısıyla reşit olmadığı bu sebeple söz konusu tebligatın geçersiz ve karar tebliği işleminin usûlsüz olduğu anlaşılmış ise de, fiziki dosya UYAP'ta yapılan incelemede sanığın 21.12.2021 tarihli dilekçesinden karardan haberdar olduğunun anlaşıldığı,

ancak yasal süresi zarfında sanığın temyiz talebinde bulunmadığı, 10.01.2022 ve sonraki tarihli dilekçeleri ile eski hâle getirme ve temyiz taleplerinde bulunduğu, bu talep üzerine Mahkemenin 28.11.2022 tarihli ek kararı ile sanığın eski hâle getirme ve temyiz talebinin reddine karar verildiği,

bu ek kararın sanığa tebliği üzerine sanığın anılan ek kararı süresinde temyizi akabinde, bu istem itiraz olarak değerlendirilip kanun yolunda yanılınarak Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2022 tarihli ve 2022/149 D.İş sayılı kararı ile Mahkemenin 28.11.2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, dosyanın gönderilmesi akabinde Mahkemenin 13.12.2023 tarihli ek kararıyla da infazın durdurulmasına karar verildiği,

bunun üzerine dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, eski hâle getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu, bu sebeple Mahkemenin bu yöndeki 28.11.2022 tarihli ek kararı ile (Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin ve Ağır Ceza Mahkemesinin) diğer ek kararların hukuki değerden yoksun olması nedeniyle yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;