Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13436 K.2025/8731

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu (sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen 11.01.2023 tarihli kararda temyiz başvuru süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle sanık müdafiinin yanıltıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin 19.01.2023 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu), aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1 ve 168/2. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.