Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1352 K.2024/4549

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçunun temel şekline nazaran daha az cezayı gerektiren hafifletici haline ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun’un 31/2. maddesinden önce uygulanması gerektiği gözetilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun neticeten 2.240,00 TL adliî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, bozma sonrası suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 2.240,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi gereği 3 ay 22 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilip,

bu cezanın da 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince adlî para cezasına çevrilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuğun 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve 24.05.2016 tarihli ilk hükümde adlî para cezasının 10 eşit taksit halinde ödenmesine karar verildiği hâlde, bozma sonrası adlî para cezasının 5 eşit taksitte tahsiline hükmedilmesi,