Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1359 K.2023/2263

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2012 tarihli ve 2012/950 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında ... mağazasına müşteri gibi girdiği, 1 adet 70'lik rakı ele geçirildiği, şüphelinin çantasında yapılan kontrolde de 2 adet 600 gramlık Balparmak marka bal ve 1 adet ... marka kutu bira çalarak kasadan ödeme yapmadan çıkmaya çalışırken yakalandığı, sanığın Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu Raporu'na göre 26.03.2010 tarihinde hırsızlık suçunun anlam ve sonuçları tam algılayamadığı,

bu itibarla da 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/1. maddesi kapsamında olduğu gerekçesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35 ve 32/1. maddeleri uyarınca ceza tertibine yer olmadığı ve hakkında güvenlik tedbirinin hükmolunması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2012 tarihli ve 2012/100 Esas, 2012/721 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35 ve 32/1. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2012 tarihli ve 2012/100 Esas, 2012/721 Karar sayılı kararının sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 07.02.2018 tarihli ve 2016/10895 Esas, 2018/1232 Karar sayılı kararı ile Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 26.03.2010 tarihli başka bir olay için alınan fotokopi raporunda.

“08.01.2010 tarihinde işlediği iddia olunan hırsızlık suçlarına karşı akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak algılayamaz. Bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmıştır. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/1. maddesi kapsamındadır.” şeklinde görüş belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın inceleme konusu 04.02.2012 tarihli suçu için.

5237 sayılı Kanun'un akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre ''sanığın suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen ya da önemli derecede azalma olup olmadığı" araştırılıp, ''işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp-azalmadığı" hususunda yöntemince raporla saptanılıp, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,

eksik kovuşturma ile yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2020 tarihli ve 2018/248 Esas, 2020/6 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2020 tarihli ve 2018/248 Esas, 2020/6 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/27233 Esas, 2020/11422 Karar sayılı kararı ile Malatya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’nin 26.03.2010 tarih ve 5915 numaralı raporunda, sanığın kleptomani rahatsızlığı bulunduğuna ve işlediği iddia olunan suç ile ilgili olarak, hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunmadığına dair tespitin bulunduğu,

yine Malatya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’nin 09.01.2020 tarih ve 330 numaralı raporuna göre ise sanığın suç tarihinde işlediği iddia olunan suç ile ilgili olarak cezai sorumluluğunun tam olduğuna ilişkin görüş bildirildiğinin görülmesi ve her iki rapor arasında çelişki bulunduğunun anlaşılması karşısında.

5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca Adli Tıp Genel Kurulu’ndan sanığın suç tarihi itibarıyla üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı hususunda rapor alınarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken; raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/568 Esas, 2021/298 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; raporlar arasındaki çelişkilerin tam olarak giderilemediği, sanığın duruşmada, halen daha Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nde tedavisinin devam ettiği, kendisine ilaç yazıldığını ve bu ilaçları kullandığını beyan ettiği, bu nedenle sanığın Manisa Hastanesinden son durumunu gösterir raporlarının da istenerek, fiziken muayenesi için İstanbul Adli Tıp Kurumu'na gönderilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...’in olay günü gittiği ... isimli mağazadan 1 şişe rakı, 2 adet 600 gramlık bal ve 1 kutu bira çalması ve ödeme yapmadan geçerken şüphe üzerine yakalandığı ve çaldığı ürünlerin üzerinden çıktığı, sanığın alınan savunmasında alkollü olduğunu olay günü ne alıp ne almadığını hatırlamadığını beyan ettiği anlaşılmıştır. 2. 04.02.2012 tarihli tutanak ve 10.02.2021 tarihli sanık hakkındaki tüm raporların karşılaştırıldığı ve fiziki muayenesini içerir kapsamlı Adli Tıp Kurumu raporu dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

04.02.2012 tarihli tutanak ve 10.02.2021 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu ile tüm dosya birlikte değerlendirildiğinde bozma sonrası yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR